ഉപ്പയും മകനുമാണിത്.അഡ്വ.മുഹമ്മദലിയും മകന് അന്വറും.
ഇതില് നമുക്ക് ഒരുപാട് സന്ദേശങ്ങളുണ്ട്.
ഒരു മകന്റെ സ്നേഹം,മനസ്സിന്റെ ധൈര്യം,അതിലുമൊക്കെയുപരി ദൈവത്തിന്റെ കഴിവ്.
ഇവിടെ രോഗം എന്തുകൊണ്ട് വന്നു?
തിരക്കു പിടിച്ച
ലോകത്തു നിന്ന്
ഓര്മകളുടെ പഴയതാളുകളെ
ഓര്ത്തെടുക്കാനും
പഴയ താളുകള്
മറിച്ചു നോക്കാനും
ഹൃദയമുള്ള മനുഷ്യര്ക്കല്ലാതെ
മറ്റാര്ക്കു കഴിയും?
തലച്ചോറല്ല,ഹൃദയമാണ്
മനുഷ്യത്വത്തെ
അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
എന്നാലിന്ന്,
നനഞ്ഞ ഹൃദയമുള്ളവര്
പടിക്ക് പുറത്താണ്.
കണ്ണില്ലാത്തവര് കാണുന്നു പലതും
മനസ്സിന്റെ ജാലക വാതിലിലൂടെ
കണ്ണുണ്ടായിട്ടും കാണുന്നില്ല.... ചിലര്
കറുക്കുന്ന.... ലോകത്തെ....
കണ്ണില്ലാത്തവര് പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു....മനസ്സില്
നിറമാര്ന്ന ലോകത്തെ...
അന്ധര്തന് നിറങ്ങളെ
പുകപിടിപ്പിക്കുന്നു കണ്ണുള്ളവര്-
തന് കൈകള്...
നിറമാര്ന്ന ലോകം ഇരുളുന്നു...
പക്ഷെ, അന്ധര്തന് മനസ്സുകള്
പൂവണിയുന്നു.
തന്റെ ഭൂ...മി സുന്ദരമല്ലോ...
കണ്ണുള്ളവര് ജീവിതത്തിനു മുന്പില്
അന്ധരാവുന്നു...ബധിരരാവുന്നു...അവര്
തന്റെ ജീവിതം കണ്ണടച്ചിരുട്ടാക്കുന്നു.
സുഹൃത്തേ...
ഓര്മകളില്
ഞാനില്ലാതായി കഴിയുമ്പോള്
ഈ വരികള്
നിന്നേത്തേടി വരും
നിലാവുറഞ്ഞ
ഇടവഴിയില്
ആര്ക്കോ വേണ്ടി
കാത്തു വിടര്ന്ന
ഒരു പെണ് പൂവിന്റെ
ഹൃദയം
കാറ്റിനോട്
പറഞ്ഞതെന്താവാം..?
പെയ്തു തീര്ന്ന
മാനത്ത്
ബാക്കിയായ മേഘം
ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ച
ആര്ദ്രതയുടെ
കുളിരെത്രയാവാം..?
വാക്കുകളെറിഞ്ഞ്
നിനവു വറ്റി
ഉറഞ്ഞുറഞ്ഞ്
ശിലയായ നാവ്
പറയാന്
ബാക്കിവെച്ചതെന്താവാം...?