...

Thursday, September 16, 2010

കൊഴിഞ്ഞുപോയ ഇതളുകള്‍...

സ്നേഹംകൊണ്ടും ത്യാഗംകൊണ്ടും മുറിവേല്‍ക്കുന്നര്‍ക്കു നേരെ ദൈവം കൈകൊള്ളുന്ന നിസ്സാഹതയുടെയും നിശബ്ദതയുടെയും അര്‍ത്ഥമെന്താണ് ?ദൈവത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങള്‍ ആര്‍ക്കറിയാം..?

ഒരിക്കലും സഫലമാകില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് സ്നേഹിക്കുക ! ആ സ്നേഹം പോലെ വിശുദ്ധവും ആത്മാര്‍ത്ഥവുമായ സ്നേഹം ഉണ്ടോ ? ഹൃദയത്തില്‍ ഒരു സ്വര്‍ണ്ണവാള്‍ കുത്തിയിറക്കികൊണ്ടു നടക്കുന്നതുപോലെയാണത്.

ജീവിക്കുമ്പോള്‍ എന്നെ ഓര്‍ക്കുമോ..? അവള്‍ ചോദിക്കുന്നു.
ഉം.
ഓര്‍ക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ വിലക്കി,വേണ്ട മറന്നേര് ! ഈ നിമിഷം മുതല്‍ എന്നെകുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മ ആ മനസ്സിലുണ്ടാവരുത്.ഇതു പറയുമ്പോള്‍ അവളുടെ കണ്ഠമിടറി.
ഓ, വല്ലാത്ത ഒരു സന്ദര്‍ഭം തന്നെ !

സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു ദിവ്യ ബലി !

അവളുടെ മനസ്സിനകത്ത് സീമയറ്റ ഒരു കടല്‍ ഇളകി മറിയുന്നു. സ്നേഹത്തിന്റെ കടല്‍.അവള്‍ ആ കടലിനെ ശാസിച്ച് ശാന്തമാക്കുന്നു. അത്ഭുതകരമായ നിസ്സംഗതയോടെ !

സ്നേഹത്തിന്റെയും വേദനയുടെയും ഒരു പെരുങ്കടല്‍ ഹൃദയത്തില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവള്‍ നില്‍ക്കുന്നത്. ഹൃദയത്തിന്റെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടല്‍ കടിച്ചമര്‍ത്തികൊണ്ട്. സ്നേഹത്തിന്റെ വേദന അനുഭവിച്ചവര്‍ക്കേ അതു മനസ്സിലാകൂ.

നിങ്ങള്‍ സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടോ..?

ഇല്ലെങ്കില്‍ ജീവിതത്തിലെ ദിവ്യമായ ഒരനുഭവം നിങ്ങള്‍ക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു.ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരാളെ സ്നേഹിക്കുകയും, ആ സ്നേഹം തകര്‍ന്നുപോവുകയും ചെയ്തതിന്റെ വേദനപോലെ സുന്ദരമായ വേദനവേറെ ഇല്ല.

യാദൃച്ഛികമായി കണ്ടുമുട്ടിയ ഒരാളെ സ്നേഹിക്കുമ്പോള്‍, അതെങ്ങനെയായിത്തീരുമെന്ന് ചിന്തിക്കണം.ഇല്ലെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിക്കും.

" സ്നേഹത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും അതിരില്‍, പ്രണയവും മരണവും ഉള്‍ക്കടല്‍ കോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ജീവിതം കൈതലത്തിലുരുന്ന് ഒരു ഹൃദയം പോലെ മിടിക്കും "
------------------ശുഭം-------------------------

No comments: